Bizim Şarkımız

bak, yüzümüz sarkıyor
annece bir sesten
yüzümüz saklıyor içerdeki çocuğu.

öyle durmayalım hadi
bizim şarkımızmış
üzgün bir ev iniltisi, yalnız çiçek görüntüsü
upuzun susmalar gürültüsü
duyulacakmış, olsun
kanayan o düş kesiği
erken umutmuş, sanmışız, olsun.

şekersiz kanmışız, öyle olsun.

daha bakmayalım hadi
aynı kırıklarımızmış
yapışıp kaldığımız
hiç sarılmamışız, kimse sormamış, olsun.
cana yaslı bir dağmış yaşamak
ağzı lav
sözü lal, öyle olsun.

bak, bir yanımız ağrıyor
boşluğu taşımaktan
bir yanımız ağlıyor yanıldığını.

orada olmayalım hadi
bu güne kısmetmiş
şımarık bir entariyle geçmek
kara sularından ömrün
ıslanacakmış, olsun
sımsıkı muskalanmış yazısı kadınlığın.
erken öğütmüş namus
bir sana, bir bana
dağıtmışız, olsun.

daha çocukmuşuz, öyle olsun.

 

Ecza Dolabı

Terliklerin gittiğine şahitti, bakıp bakıp fıttırınca
çevirdim
Süslü püslü bardağından kimbilir, kaç gros ton etil alkol
devirdim

Aynaya yüzünü bırakmıştın ya, taş atan çocuklar kırdı
üzüldüm
Verdiğin perhize bu sefer uyup bir bölü üçüme kadar
süzüldüm

Sağol, başka bir şey bırakmamışsın, nasıl unuturdum yoksa
acını
Ha bir de toplayıp yerden telleri, ecza dolabına koydum
saçını

Fatih Yalçın (esadaş)

...zer ve düş...

ısını
harmana rüzgâr değen üfürmelerini
değdiğim heveslerini
bıçağın eğeye çırpındığı kadar.


maşrapalarda su


-sordu
su nicedir.?

avuç içindedir

hem ağza
burna
mesh ile



bana çağıran
ve la havle
önüne dua açan
dışında duran adımı
hangi gemiye nuh'un tufan ve tohum?



ısını

boynumdan derin bir yatak geçirerek


uyusam
kıyametler
çökerterek canının diğer yarısını


-yol boyunca soyunan minarelerce çağırdılar sesleri
ben
oralı bile olamadım-


varsın hangi hesap sorulacaksa benden
cehennem dediğin onbeş binton kömür


hem harmana değer soyunan başaklar
döşeğin rahatlığı
erkek erkekçe dövünür kadın kadınca
insan insanca

ben ve
zer-düşt



f.

incire

/dünya bir ummandır gemisi olana
sen sen ol
bir kaşık ateş düşürücü şurupta boğulma/

toprak anasını satar
eğitim izin vermez çarkına okumaya
dert ortağı bulamazsın
sistem kalpleri de özelleştirir itinayla
isyan ölür, terk eder vücudu


yoksa
mezar taşındaki kan ummadığın baştan mı

bin yaşasın mı şimdi seni teğet geçen yılan
yüzü yok işte, kelle üstüne maske
peki ne seni ondan duyarlı kılan


bir çuval kömür berbat olmadı
incir çekirdeği dolmadı mı hala


Ekrem Ersoy