Şiire, aşka ve ölüme inanıyorum, diyor,
işte bu yüzden ölümsüzlüğe de inanıyorum.
Bir dize yazıyorum, dünyayı yazıyorum; ben varım; dünya
var.
Bir ırmak akıyor serçe parmağının ucundan.
Yedi kere bu ırmak gökyüzünün mavisi. Yeniden
ilk gerçek oluyor bu arılık, bu benim son dileğim.
Yannis Ritsos
Yıllar evvel bu şiirler başlıyor tanışıklığım garip bir hisle okumuş yaşadığım hüznü anlamlandıramamıştım
Aradan neredeyse on yıl geçti ve benim anlatamadığımı Barış Bıçakçı Sulhi'nin ağzıyla anlattı bana. Birinin sizin yerinize konuşması öyle elzem ki kimi zaman. Siz anlatamayacağınızdan değil ama birinin bunu sizden daha güzel ifade etmesi ve kurduğu cümlenin içiniz sıra akıp gitmesi hissi paha biçilemez gözümde.
Kitaplar iyi ki var gençler, yokluğundan ve bitmelerinden ölesiye korkmam bundan...
