İçinden sardunya geçen şiir

*içinde sardunya geçen bi şiir yazmak istedim hep





eski bir koltuk ve ben
sessizce sıkılıyoruz günlerdir
ağzımın kenarında bir parça ekmek
balık tutmaya çalışıyorum
mayıs utangaç, şaşkın
güneşi bekler gibi dirim.
yatağım tedirgin kül kokuyor
kötü şiirler bile var
burası komik bir kayboluş
duvardaki akrep gölgemi kemiriyor
boynuma solgun bir dün takılmış
sular ıslanır gibi sakin
uyurken tırnağın kırılmış
duvardaki gölgem yüzünü izliyor.
koşarken seviyormuş görünen
yalnızlık mı yel kovanlar
soğuk bir bira mı içsek
bahçede durgun vişne ağacı.
bahar gelince annem
bir parçasını gömerdi
gül fidanın altına
bahar gecikiyor,
hayat uykulu bir öğleden sonra.
bıraksan gözlerimi ovuştururken
beni yalnız aynalar öpecek
ya da sen iyisi mi
dudaklarım yokmuş gibi sevin.
nerede kaldığını unuttuğun
bir şiire üzülür gibi nefesin
bahçe duvarında çingene çocuklar
sıcakla tozayan yollar
doğuya uzanan düğün sesi
tutunmaya çalışırken içime
bu otobüs neden yağmuru kovalıyor
memur bir ailenin hüznünde
dilaa çalıyorsa sürekli
kadın ekmeği böler ve
hep bir ağızdan delirir mazi...


hementaksim